geçen hafta arka oda’da gerçekleşen akustik konserden.

piknik - saymalı şarkı

aslında bu olanlar bir tekrardı zaten
ikimizindi geri kalanlar sen arkana bakmadan giderken
ben bıraksam da, ahım tutar
vermediklerim için yanımdaydın verince kaçtın 

asla inanmadığın ama gösterdiğin hedefe
durmadan yürürken sen benim ayağım kırıktı gördün mü? 
anlamlar kaybedince biz de kaybetmiş sayıldık
yarın daha güzel olur diye, uyumak çözüm mü? 

bir bak kendine, çektiklerine değdi mi ki?
anlatsan bile işe yaradığını söylemek çok güç
belki bir gün rahat olur da mutluluktan
dört köşe olursun, daha da keyifli nisan ayında.

beşiktaş sahilinde eskiden çay bahçesi vardı
altında saksılar istiklaldeki ağaçların
yedi yetmişlik içtim kocakarı su döktü camdan
sekiz gündür görmedim, sanırım çok daha iyiyim. 

dokuzuncu gün başkasını bulmuş
bana söylediği herşeyi unutmuş
en güzeli olsun zaten keyfime bakıyorum
duvarlarımı boyadım

onsuz da yaşıyorum, onsuz da yaşıyorum.